Ona Brinckman

Over mezelf

Ik ben Ona, en werd geboren op 7 juli 2010. Mijn lieve mama en toffe papa zijn Isabelle en Tom. Bij mijn geboorte woog ik 3,040 kg en was toen 49 cm groot.

Ik heb twee supertoffe meters: Veerle en Sofie. Ook mijn nonkels zijn tof hoor, ik heb er zelfs drie! Nick, Wim en Jan. Ook oma en opa, mammie en opa gaan mij binnenkort kunnen verwennen: Marc & Gerda en Noël & Annie.

Hieronder zal ik nu en dan iets neerschrijven over de veranderingen en sprongetjes die ik doormaak!

Zondag 29 mei 2011

Het is al weer een tijdje geleden dat ik van me liet horen. Weken vliegen voorbij en mijn kleine leventje wordt er elke dag spannender op. Intussen ben ik al weer ziek geweest en heb ik bronchitis gehad. Maar eens genezen zat ik vol vuur en ben ik de wereld beginnen verkennen. Eerst door als een sluipschutter over de vloer te sluipen, gevolgd door het “poepschuiven”. Dit laatste deed ik nadat ik ontdekte dat ik nog niet zelfstandig van buiklig naar zitten kan. Het is een zalige ontdekkingstocht. Al die nieuwe dingen. Maar toch niks leuker dan stoelen verschuiven, deuren open en dichtdoen, kasten ledigen,…

Maandag 11 april 2011

Deze avond is het papa die voor me zorgt terwijl mama gaan werken is. Ik bezorg hem het werk van zijn leven. Nog maar 5 min nadat ik in mijn bed leg begin ik te wenen. Gans mijn bed ondergespogen. Papa krabt eens in zijn haar en weet niet goed waar begonnen. Hij stropt mij uit en steekt me in bad. Als hij klaar is en ik een verse pyjama aanheb begin ik opnieuw te braken. Weer mag ik uitgestropt worden. De volgende dag heb ik geen natte pampers gans de voormiddag en wil ik buiten mijn fles ‘s morgens niet eten. Mama krijgt intussen telefoon van Sylvie van de creche dat er rotavirus is uitgebroken. Mama maakt een afspraak bij pediatrie en mag in de namiddag langs met me. Nog geen half uur na de telefoon is het van dat. Een pamper en bed vol gelige diarree. Een staal bevestigt dat ik het rotavirus heb. Samen met mijn mama mag ik in ziekteverlof en deze week niet meer naar de creche. Ik slaap veel maar drink wel mijn melk naast de ORS. Hopelijk ben ik rap beter.

Donderdag 3 maart 2011

Vandaag ben ik samen met mama weer eens op “consultatie” geweest bij Kind en Gezin. Het was weer meet en weeg tijd. Gelukkig geen prikjes deze keer. De weegschaal toonde het mooie ronde gewicht van 7,250kg en mijn lengte bedroeg op de kop 68cm. Mijn koppie heeft al een “dikte” van 44,4 cm. Ik moest nog een paar van mijn kunstjes tonen aan de dokter, maar daar had ik eigenlijk niet zo een zin in. Heb in de plaats dan maar eens mijn keel opengezet en mijn beste tranen eens bovengehaald

Donderdag 23 december 2010

Daags voor kerstavond mocht ik samen met mama nog eens naar Kind en Gezin. Het was maar een kort bezoekje, want de dokter was er niet. Maar ik kon toch nog eens gemeten en gewogen worden. Ik weeg op de kop 6kg en meet 63cm. Je ziet het, ik ga vooruit. De lieve verpleegster vertelde aan mijn mama ook dat ik nu vis, vlees en eitjes mag gaan eten. Ik kijk er al naar uit!

Maandag 29 november 2010

Deze morgen was ik alweer vroeg uit de veren. Mijn mama was nog moe en ik ben samen met papa opgestaan. Ik amuseerde me goed in de sitter, tot ik plots luidkeels begonnen te huilen en te tieren. Mama was op slag wakker. Niet wetende wat er gebeurde hebben mama en papa me proberen troosten. Maar ze waren wel ongerust, want ik doe nooit zoiets. Mama had sterk de indruk dat ik ergens pijn had. Ze dacht misschien aan een angine, gezien ik al een verkoudheid had. Mama en papa na drie kwartier gehuil en getier dan toch beslist naar pediater te gaan. Ik lag nog maar goed en wel in mijn maxi cosi en viel in slaap. Natuurlijk werd ik in het ziekenhuis al super goed gezind wakker e! Zaten mama en papa daar schoon. De dokter heeft me toch onderzocht en een urinestaaltje laten afnemen. Hij heeft me ook nog eens gewogen: 5,660kg en gemeten: 62cm. Hij gaf ook nog het volgende aan. Het al een meisje worden met pit. Als ze blij is zal ze lachen en als iets haar niet zint zul je het ook geweten hebben. Dat hadden mama en papa al door. De dokter zei ook: ze heeft een zeer sterke motoriek voor haar leeftijd, ‘t zal een rappe zijn…. Afwachten geblazen dus. Het urinestaaltje bleek negatief. Het enige waar de dokter nog aan dacht was wat griepale symptomen.

Dinsdag 26 oktober 2010

Vandaag zijn we weer op consultatie geweest bij Kind en Gezin. Ik lag eigenlijk net zo mooi te slapen als mama me uit mijn bedje kwam halen om naar Kind en Gezin te gaan… leuk is anders natuurlijk. Bij de controle bleek dat ik intussen 4950gr weeg en 58,5 cm groot ben. Mijn hoofdomtrek is intussen 41cm. Ik kreeg zonder probleem eens goeie punten want ik ben een curve gestegen.

Maandag 4 oktober 2010

Sinds een kleine drie weken heb ik een verkoudheid die ik “erfde” van mijn oma. Mama sinds die tijd dagelijkse vier tot vijf keer mijn neus (wat geen pretje is) en sinds 1,5 week kreeg ik ook neusdruppels. Dat hielp wel allemaal, maar slechts voor een uur of zo. Deze morgen had mama er dan genoeg van als ik weer eens al knorrend in mijn bed lag. Ze besliste naar de vrije consultatie van de kinderarts te gaan. Dus mocht ik voor het eerst naar de dokter. Na een lange wachttijd was het dan onze beurt. Na wat uitvragen en een lichamelijk onderzoek zei pediater Dr Van Den Broeck dat het toch wel eens bacterieel kon zijn gezien er volgens mama sprak was van “geel snot”. Hoewel ik pas drie maand ben schreef de dokter toch medicatie voor. Een antibiotica siroop en neusdruppels en dan nog eens homeopatische suppo’s ook. Een heel gedoe voor zo een kleine meid als ik hoor! Maar mama gaf me ‘s avonds alles voor het eerst en de volgende morgen werd ik al veeeeeeel minder knorrend wakker! Hopelijk ben ik zo rap genezen e! Hoewel ik flink zoals altijd bij de dokter eigenlijk gewoon lag te lachen naar hem! Mama zei nog: “Ona, de dokter zal zo niet geloven dat jij ziekjes bent é!”

Dinsdag 28 september 2010

Morgen ben ik 12 weken oud en vandaag mocht ik nog eens naar kind en gezin. Mama zag het helemaal zitten want ze wist dat ik ferm gegroeid en verzwaard zou zijn. Dat bleek ook zo. Ik weeg nu 4,530kg en ben 57,5cm. Mijn hoofdomtrek is 39cm. Dat betekent dat ik in vier weken tijd bijna 1kg verzwaard ben en 5cm gegroeid! Flink van mij é. Ik moest vandaag ook weer een prikje krijgen. Dat deed toch even weer pijn hoor. Mama ontdekte ook dat ik toch wel een “sociale bleiter” ben. Als ik een ander kindje hoor huilen, begin ik spontaan ook te huilen.

Woensdag 22 september 2010

Ik ben vandaag 11 weken oud en heb de laatste dagen weer heel wat meegemaakt. Het begon allemaal vrijdag. Mama merkte al gans de dag dat ik weer onrustig was, niet veel wou slapen en veel wou eten. Ik speelde ook minder en brabbelde minder. Mama haar euro begon al te vallen en ze dacht aan het sprongetje van drie maand. Diezelfde dag kwam Thomas logeren, omdat meet Veerle en Yoeri naar een trouwfeest moesten. Natuurlijk ik helemaal uit mijn normale doen kreeg ik plots op dezelfde moment honger als Thomas. Laat ons zeggen dat we beide ons stembanden eens getest hebben. Mama heeft dan naar mamie wol gebeld om even de hongerige te komen helpen spijzen… Daarna vielen we beide stil.

Zondag was er in het stad hel wat te beleven en zijn we er samen op uit getrokken voor een wandeling van 9 km… niemand van ons drietjes moest ‘s avonds schaapjes tellen!

Maandag begon mij mama al te merken dat ik precies een knorrend varkentje was… ik was voor het eerst ziek… een verkoudheid… LAstig hoor, slijmpjes in mijn neus, niet plat kunnen liggen en reutelen. Gelukkig heb ik geen koorts en blijf ik er goed gezind van! De afgelopen nachten sliep ik wel wat minder goed! Mama had geprobeerd mij wat rechter te leggen door een kussen onder de matras te steken, maar dat viel nogal tegen. Vroetelaar zoals ik nu ben stampte ik mezelf tot tweemaal toe volledig onder de lakens. Ik bezorgde mama de schrik van haar leven. Ze heeft dan maar weer besloten dat kussen weg te nemen en ik sliep door “de-niet-zo-aangename-neusspoeling” al bij al nog redelijk goed. Deze morgen heb ik zelfs bijna een dutje van 3u gedaan. Daarna ben ik op boodschappen geweest en na onze terugkomst heb ik in het park gespeeld. Mama merkte opeens dat ik verdacht stil was en de muziek mobiele ook. Toen ze kwam kijken was ik dus al spelend in slaap gevallen.

Donderdag 16 september 2010

Jaaaa ik ben toch wel een grote en super flinke meid aan het worden hoor! Afgelopen nacht het ik voor het eerst in mijn (groot) bedje geslapen. Lekker warm in mijn “Pak me” slaapzakje. Na wat kraaien en lachen ben ik dan toch om 20u ingedommeld. Mijn mama kon het natuurlijk niet laten om nog eens te komen piepen naar mij als ze zelf ging slapen. Want ze ging het toch een beetje stil vinden in haar kamer zonder mij.

Mama en papa hadden een beurtrol afgesproken om mijn tutje te komen insteken als ik weende. Op de uren zoals anders was het dan ook zo. Omdat ze mij natuurlijk minder snel hoorden dan als ik naast mama lig, ben ik al veel wakkerder tegen dat ze mijn gehuil hoor. Daardoor was ik deze morgen om 3u30 al klaarwakker en had ik grote honger. Mama heeft mij dan eten gegeven en daarna weer in mijn bedje gelegd waar ik dan tot 8u geslapen heb!

Omdat ik vannacht zo flink geweest was, heeft mama besloten om mij overdag voor mijn dutjes ook in mijn bedje te leggen. Dat lukt aardig goed. Mijn park is dan om in te spelen. Ik vind het zo leuk, dat ik in mijn park nu al zodanig “ravot” dat ik mezelf verleg en met mijn voetjes tegen de muziek mobiel kan duwen.

Zondag 12 september 2010

Er is deze week heel wat gebeurt met mij. Sinds deze week ben ik van mijn huiluurtjes af. Mama en papa zijn daar toch wel een beetje blij om. Hoewel ze mij altijd op het armpje konden troosten, vonden ze het niet leuk dat ik zo triestig was. Daarnaast is mama voor het eerst weer naar de kookles geweest en net dan besliste ik om mij eet-slaaprimte weer om te gooien. Papa wist niet wat er gebeurde! Anders had ik al een paar weken volgend eetschema: 6u-9u-12u-15u-19u-21u30. Maar sinds deze week gooi ik dat dus helemaal om. De reden is dat ik maar vijf voedingen op een dag meer wil en ‘s nachts nog langer slapen. Nu eet ik rond 5u-8u30-11u30-15u- 18u/19u. In die paar dagen overgangsfase moest mama er wel weer ‘s nachts eens uit voor een voeding, maar afgelopen nacht deed ik het toch supergoed hoor! Om 19u mijn laatste voeding en tegen 20u sliep ik tot 5u! Daarna flink gedronken en nog weer geslapen tot 8u30. Daarnaast ben ik tussen mijn voedingen al zo wakker dat ik wel stilaan wil beginnen spelen hoor. Want altijd maar dat zitten en liggen steekt een beetje tegen é! Mama heeft daarom wat speelgoedjes bovengehaald. Waaronder mijn muziekbord die ik cadeau kreeg op de babyborrel. Schitterend, zoveel muziekjes, kleurtjes en lichtjes. Ik moet er altijd van lachen. Die knuffeltjes rond mij zijn ook zo interessant. Ik vertel er al verhaaltjes tegen hoor. Als ik dan moe wordt, dan ween ik eens, geeft mama mijn tutje, dekt ze me toe en dan ben ik direct stil en val in slaap… Leuk leventje heb ik toch é!

Donderdag 2 september 2010

Na vier weken mocht ik nog eens op controle naar Kind en Gezin. Eindelijk, want mama en papa wilden nu wel eens weten hoeveel ik nu woog en hoe groot ik al geworden ben. Bij onze aankomst moest mama mij helemaal uitkleden. De gedachte alleen al deed mijn lip trillen van de kou. Gelukkig ben ik flink gebleven en heb ik niet gehuild. Bleek dat ik 3,680kg woog en 52,5cm groot ben. Verpleger Luc vond dit helemaal oke. Ik bevind me wel op de P3 curve maar ik volg mooi die lijn. Mama loopt niet graag recht in de lijn, dus ik ook niet. Alle andere baby’s meestal klein en dik, maar ik maak graag de uitzondering op de regel. Mijn hoofdomtrek daarentegen is wel al 38,4cm. Bij de huisarts kreeg ik dan ook mijn twee eerste prikjes in mijn billen. Voor het eerst in mijn prille leven heb ik zo gehuild en getierd! Gelukkig dat mamatje mij snel kon troosten.

Maandag 16 augustus 2010

De laatste tijd wou ik niet meer in slaap vallen in mijn park na mijn voeding. Ik begon dan direct te wenen en mama zette me dan maar in mijn baby-sitter waar ik wel in slaap viel. Mama had al van alles geprobeerd om mij te doen slapen in mijn park. Een laken en deken ipv een donsdeken, haar borstvoedingskussen rond mij leggen om het knus te maken, de bedomranding naar beneden doen, … niks leek te helpen. Opeens herinnerde mama zich dat Lieven de osteopaat gesproken had van verborgen reflux. Dus ging mama op onderzoek. Nadat we deze morgen om 9u waren opgestaan en ik had gegeten heeft mama me onmiddellijk in de sitter gezet. Ik heb daar geslapen van 10u tot 13u30, met nu en dan even ontwaken tussendoor. Daarna heb ik mijn stembanden nog eens opengezet om te eten en omdat ik volledige tuneu en baby-sitter had ondergekakt…

Na mijn voeding heeft mama me nog een klein uurtje in de sitter gezet, eerst beneden en dan boven terwijl ze een douche nam. Daarna heeft ze me weer in het park gelegd en ben ik bijna direct in slaap gevallen… Mama had deze morgen ook al opzoekingen gedaan naar de symptomen van verborgen reflux en ontdekte dat ik er toch wel meerdere heb: blijven naslikken/sabbelen na de voeding, mijn tong veel uitsteken, niet direct willen platliggen na de voeding, veel niezen, nu en dan gulpen …

Haar nieuwe aanpak helpt dus… mij eerst na de voeding even laten bekomen in de baby-sitter en pas daarna mij in mijn bedje leggen om te slapen… Daarbovenop mogen we deze week ook terug naar osteopaat lieven die mij ook wel verder zal kunnen helpen…

Dinsdag 3 augustus 2010

Morgen ben ik al vier weken oud. Amai dat gaat hier rap vooruit hoor. Daarom vandaag wel weer een beetje een belangrijke dag want Christine van kind & gezin komt mij weer wegen. Deze keer is het bingo hoor, ik heb mijn geboortegewicht overschreden en weeg nu 3280gr. Flink é van mij… De volgende afspraak is voor binnen vier weken, als ik dus 2 maand oud ben. Dat gaat dan al direct gepaard met 2 vaccins. Hopelijk zal mamatje mij dan ook een beetje troosten als het pijn doet.

Maandag 2 augustus 2010

Ik ben intussen 3,5 weken oud (jong) en heb intussen steeds meer last gekregen van mijn darmpjes. Ik lig dan mooi te dromen en schiet opeens wakker met krampjes of luchtproblemen in mijn darmen. Die zijn zeer pijnlijk waardoor ik nogal pijnscheuten krijg. Gelukkig zijn mama of papa er dan om mij wat te troosten maar al hun trucjes helpen niet echt. Intussen al kersenpitje geprobeerd, druppeltjes, op mij buik liggen, buikmassage…  Alleen hun geknuffel verzacht de pijn een beetje. Mama en papa hebben het lastig mij zo te zien afzien en daarom mag ik vandaag naar osteopaat Lieven. Hopelijk kan hij me van die vervelende krampjes afhelpen. Zodat ik weer een degelijk (dag-nacht) rust kan hebben… Mama zegt dat het wel zal helpen, gezien Lieven haar ook al vaker heeft geholpen met haar rugpijn. Afwachten dus…

We zijn terug van Lieven: het was alsof ik een massage kreeg. Zalig…. mama was verwonderd als ze mij zo uitgestrekt zag liggen. Lieven heeft wel gezegd dat ik morgen wat meer last kan hebben door de verschillende manipulaties. Binnen een week en een half mogen we terug gaan voor een volgende behandeling.

Maandag 26 juli 2010

Vandaag was het weer zover en kreeg ik weer controle van Christine van Kind en Gezin. Mijn mama en papa waren zeer benieuwd naar mijn gewicht en wat bleek ik was in 6 dagen tijd 120gr bijgekomen, dus ik heb toch meer dan mijn best gedaan om mijn schade in te halen é. Christine heeft vandaag ook getest of ik wel goed hoor. Hoewel mama en papa dat wel al zeker wisten. Want als ik hun stem hoor ben ik op slag al rustiger. Ik kreeg zo precies 2 oorverwarmers op mijn oren en dan nog enkele elektroden op mijn borstkas, nek en voorhoofd. Normaal duurt zo een test 30 seconden, als ik slaap en tot een kwartier als ik wakker ben. Flink zoals altijd was ik wakker en was de test in 2,5 minuten al voorbij. Helemaal pico bello. Om toch zeker te spelen wil Christine volgende week nog een laatste keer op huisbezoek komen om mijn gewicht te checken. Ze verwacht dat ik tegen dan mijn geboortegewicht terug heb. We zullen wel zien e, maar zorgen maken daarover doen we ons niet e…

Dinsdag 20 juli 2010

Ik ben een kleine week thuis en vandaag kreeg ik “hoog controle bezoek”. Christine van kind en gezin kwam langs. Ze kwam kijken hoe mama, papa en ik zelf het thuis stellen. Vol bewondering luistert Christine naar het feit dat ik ‘s nachts al zolang doorslaap(afgelopen nacht 8u!) en mezelf op 6 voedingen gezet heb. Natuurlijk moet dat gecontroleerd worden door me te wegen. Maar wat blijkt, dat mijn gewicht nog wat is afgenomen. Bij het verlaten van het ziekenhuis woog ik alweer 2943gr. Maar nu weeg ik 2850gr. Christine zegt: “Ona is te rap content”. Dus moeten mama en papa mij stimuleren om toch weer een extra voeding te nemen of wat langer te drinken. Ze moeten zich wel geen grote zorgen maken gezien ik niet meer geel zie en er heel gezond uit zie. Maar wat wil je… 9 maanden in mama’s lekker warme buik, dan kom ik in een heel vreemde wereld terecht en na 7 dagen kom ik weer in een nieuwe woonst terecht. Het is ook wat wennen voor me!